Lotfi El Hamidi

Lotfi El Hamidi (1986) is geboren en getogen in Rotterdam. Als stapelaar klom hij via de mavo en het mbo naar het hoger onderwijs. El Hamidi studeerde vervolgens maatschappijgeschiedenis aan de Erasmus Universiteit en volgde meerdere vakken aan de Universiteit Leiden, waar hij zich toelegde op onderzoek naar de islam en het Midden-Oosten. Na zijn master gaf hij anderhalf jaar geschiedenis en maatschappijleer aan een middelbare school.

Tussen 2016 en 2017 was hij als Martin van Amerongen-fellow verbonden aan De Groene Amsterdammer. Als beginnende journalist schreef hij achtergrondverhalen, reportages en essays over uiteenlopende onderwerpen. Vanaf 2017 werkte hij bij NRC, waar hij in de loop der jaren rollen als redacteur, columnist, boekenrecensent, commentator en chef Opinie bekleedde. Twee jaar lang schreef hij twee dagen per week een verslaggeverscolumn, met als rode draad de multiculturele samenleving in haar vele gedaanten. In 2021 maakte hij met collega-redacteur Wafa Al Ali de podcastserie Generatie 9/11, over de blijvende invloed van de aanslagen van 11 september 2001 op jonge moslims in Nederland, hun identiteit en de manier waarop de samenleving hen ziet. In navolging daarvan verscheen bij Uitgeverij Pluim in 2022 van zijn hand het boek Generatie 9/11 – Migratie, diaspora en identiteit. Daarin reflecteert El Hamidi op de gebeurtenissen sinds de roerige jaren rond de eeuwwisseling. Het boek werd lovend ontvangen en El Hamidi gaf interviews aan onder meer Trouw, De Groene Amsterdammer en Nos.nl Generatie 9/11 behaalde de longlist van de PrinsjesBoekenprijs 2023.

Sinds 2025 werkt El Hamidi weer als redacteur bij De Groene Amsterdammer. Daarnaast schrijft hij een maandelijkse opiniebijdrage voor De Standaard, met name over het Midden-Oosten.

Op 25 februari 2026 verschijnt bij Uitgeverij Pluim zijn tweede boek, Stakkers en wolven: in de schaduw van Gaza, met beschouwingen over de radicaal-rechtse opmars in Nederland, de genocide in Gaza en wat er nog over is van de westerse beschaving.

‘El Hamidi schrijft met relativeringsvermogen en humor hoe het is om een identiteit opgedrongen te krijgen.’ Arnon Grunberg, de Volkskrant

‘El Hamidi is een echte journalist. Hij oordeelt of veroordeelt niet, maar maakt zichtbaar.’ Ariejan Korteweg, de Volkskrant

‘Hoe het is om op te groeien in een door drugs geteisterde wijk, en weggezet te worden als een aanhanger van een achterlijke cultuur, en hoe je daar toch met licht nostalgische gevoelens op kan terugkijken, dat beschrijft El Hamidi haarscherp. Maar ook voor anderen zijn deze essays een aanrader. Niet alleen omdat El Hamidi zijn gedachten met schwung en hier een daar een vleugje humor heeft opgeschreven, maar ook omdat het je doet nadenken over de eigen rol binnen die nieuwe westerse samenleving.’ Dirk Vandenberghe, NRC Handelsblad

‘Voor iedereen die een onderbelichte kant van het tijdperk na 9/11 wil leren kennen.’ Abbie Boutkabout, De Standaard